Badaczka: konflikty z wilkami to efekt ludzkich zaniedbań

Przez kilkanaście godzin w nocy z wtorku na środę na poboczu drogi w okolicach Czaplinka (woj. zachodniopomorskie) konał młody wilk potrącony przez samochód. Zwierzę, objęte w Polsce ścisłą ochroną gatunkową, miało złamany kręgosłup i całkowicie bezwładne tylne kończyny. Dopiero rano na miejsce przyjechała lekarz weterynarii, która – po ocenie stanu zwierzęcia – poddała wilka eutanazji.

Sprawa z Czaplinka ponownie uruchomiła publiczną debatę na temat obecności wilków w pobliżu ludzkich siedzib, bezpieczeństwa mieszkańców wsi oraz relacji człowieka z dużymi drapieżnikami. W przestrzeni medialnej coraz częściej pojawiają się informacje sugerujące wzrost zagrożenia ze strony wilków.

Jak jednak podkreśliła prof. Sabina Pierużek-Nowak, badaczka ekologii i behawioru wilków, rzeczywiste przyczyny konfliktów człowieka z tym gatunkiem są inne. Zdaniem naukowczyni wilki nie szukają kontaktu z ludźmi, lecz łatwo dostępnego pożywienia. Najczęściej przyciągają je niezabezpieczone odpady mięsne, padlina oraz nieszczelne fermy drobiu, szczególnie w regionach intensywnej hodowli.

Ekspertka zwróciła uwagę, że wilki są silnie terytorialne, a młode osobniki, pozbawione opieki dorosłych lub opuszczające rodzinne grupy, podejmują wędrówki w poszukiwaniu nowych terenów. To właśnie w tym okresie są najbardziej narażone na śmierć pod kołami samochodów. Rozwój infrastruktury drogowej i fragmentacja siedlisk sprawiają, że kolizje z pojazdami stały się dziś jednym z głównych zagrożeń dla populacji.

Według danych przytoczonych przez badaczkę szkody wyrządzane przez wilki w hodowlach stanowią niewielki odsetek strat w rolnictwie, a Polska dysponuje jednym z najdłużej funkcjonujących systemów odszkodowań w Europie. Poza tym skuteczną ochronę inwentarza zapewniają m.in. psy stróżujące, fladry i pastuchy elektryczne, pod warunkiem ich właściwego stosowania.

Zdaniem prof. Pierużek-Nowak wilki pełnią ważną funkcję ekologiczną, ograniczając liczebność dzikich kopytnych oraz przyczyniając się do redukcji rozprzestrzeniania się ASF poprzez eliminowanie chorych dzików.

To nie wilki są dziś głównym problemem, lecz chaos przestrzenny, drogi i niewłaściwe gospodarowanie odpadami – podsumowała.

Mira Suchodolska (PAP) 

mir/ akar/